
In onze sociale rechtsstaat biedt de overheid waarborgen voor een zekere bestaanszekerheid van de burgers, wordt maatschappelijke gelijkheid nagestreefd en trekt de overheid zich de behartiging en bescherming van tal van belangen aan, die zonder overheidsbemoeienis in het gedrang zouden komen. De overheid beperkt zich dus niet tot het beschermen van de bestaande toestand maar probeert deze vooral te sturen in de door haar gewenste richting. Die sturing, die overheidsbemoeienis, resulteert in een grote hoeveelheid regels van ordenende aard, waarvan de naleving verzekert dient te worden. Dit soort regels reikt verder dan de klassieke rechtsgoederen, zoals leven, veiligheid en eigendom en zijn niet in de eerste plaats normerend, doch eerder dirigerend van aard. Bovendien zijn zij, anders dan klassieke normen niet steeds gefundeerd in de samenlevingsmoraal. Dat wil zeggen dat zij geen deel uitmaken van de normen die algemeen als vanzelfsprekend worden aanvaard.…
Lezing hoofdkantoor Integis, april 2010.
De aan het strafrecht ontieende leerstukken van medeplegen en feitelijk leidinggeven zijn via de Vierde tranche Awb opgenomen in het (fiscale) bestuursrecht. Aandacht wordt besteed aan de begrippen daderschap en deelneming. Vervolgens wordt ingegaan op de aansprakelijkheid van rechtspersonen en functioneel daderschap. Tot slot wordt besproken de aansprakelijkheid van feitelijk leidinggevers en opdrachtgevers.…
Maandblad Belasting Beschouwingen, 2009-12, pp. 438-444